Σάββατο, 12 Μαΐου 2012

Δεν φταίει η Δημοκρατία

Για ό,τι κακό συμβαίνει στη χώρα μας δε φταίει η δημοκρατία αλλά το έλλειμμά της



Του   Κώστα     Μπαλάσκα

Επειδή τα πολιτικά κόμματα κι οι συνδικαλιστικές παραφυάδες τους οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία και στο διεθνή διασυρμό, ορισμένοι επιχειρούν τεχνηέντως να στρέψουν τη δίκαιη οργή των πολιτών εναντίον της ίδιας της δημοκρατίας. Λάθος μέγα με πολύ επικίνδυνες προεκτάσεις.   Για ό,τι κακό συμβαίνει στη χώρα μας δε φταίει η δημοκρατία αλλά το    έλλειμμά της, οι παρεκβάσεις της, η διαστρέβλωση και η εκμετάλλευσή  της από τους επιτήδειους (πολιτικούς και πολίτες) που την απαξιώνουν   και την αναιρούν υπονομεύοντας συστηματικά τους θεσμούς της.

Η δημοκρατία όμως παραμένει πάντα το πιο ανθρώπινο, το πιο δίκαιο, το πιο έλλογο σύστημα πολιτικής διακυβέρνησης. Τα βασικά χαρακτηριστικά του παρουσιάζονται άπαξ διά παντός στο μέγιστο πολιτικό μάθημα, τον Περικλέους Επιτάφιο του Θουκυδίδη. Είναι το πολίτευμα που  προϋποθέτει πίστη στην αξία του ανθρώπου και στη δια της παιδείας βελτίωσή του· που πρεσβεύει την ισότητα των ανθρώπων και τη συμμετοχή    όλων στο πολιτικό γίγνεσθαι· που ευνοεί την ελευθερία στην έκφραση της   γνώμης και στη διακίνηση προϊόντων και ιδεών· που βασίζεται στη θέληση των πολλών, της πλειοψηφίας. 

Αφού το πολίτευμά μας «δημοκρατία  κέκληται», θα περίμενε κανείς ιδιαίτερη μέριμνα για την ορθή λειτουργία  της και για την μετάγγιση των αρχών της λόγω και έργω, ώστε αυτές οι   αρχές να γίνουν συνείδηση σε όλους τους πολίτες. Η δημοκρατική συνείδηση δε φυτρώνει μόνη της στον άνθρωπο ούτε   πέφτει από τον ουρανό στην κοινωνία. Διαμορφώνεται καθημερινά μέσα  από δημοκρατικό τρόπο ζωής, μέσα από δημοκρατικές διδαχές, πρακτικές, συμπεριφορές  των γονέων, των δασκάλων, των πολιτικών, των πολιτών, των θεσμών, των νόμων, των Μ.Μ.Ε. Αν δεν συμβαίνει αυτό, δε  φταίει η δημοκρατία.

Δε φταίει η δημοκρατία για τις πελατειακές σχέσεις της κομματικής  πρακτικής, για την ταύτιση του κόμματος με το κράτος, για τις κομματικές επιλογές στις θέσεις ευθύνης, για τη μη εφαρμογή της κείμενης νομοθεσίας, για τη βία και την αυθαιρεσία, για την εξαγορά συνειδήσεων, για    τη φοροδιαφυγή, για την έλλειψη ελέγχου, για την ανοργανωσιά και την  ακαταστασία, για τη σπατάλη και τη ρεμούλα στο δημόσιο, για το «ρουσφέτι» και το «μπαχτσίσι», για τους παχυλούς μισθούς των «ημετέρων»,  για το δόλο και την απάτη δε φταίει η δημοκρατία.

Η δημοκρατία έχει αρχές, κανόνες και νόμους. Τα βαρίδια της είναι οι  άνθρωποι. Αν φτάσαμε εδώ που φτάσαμε, αν χαλάρωσε ο κοινωνικός  ιστός, δε φταίει η δημοκρατία αλλά οι άνθρωποι που ενδιαφέρονται μόνο  για το συμφέρον, τα κόμματα που ενδιαφέρονται μόνο για το πολιτικό κόστος μη λαμβάνοντας έγκαιρα τα επιβαλλόμενα μέτρα και αφήνοντας να  χαλαρώσουν οι αμυντικοί μηχανισμοί της δημοκρατίας :  οι νόμοι και η  εφαρμογή τους.
Περιοδικό    ΝΕΑ    ΠΑΙΔΕΙΑ
Τεύχος   136

δημοκρατία   κέκληται  (= έχει   ονομαστεί  δημοκρατία ) : φράση   από  τον Επιτάφιο λόγο  του   Περικλή,  που  περιέχεται στο  έργο  του   Θουκυδίδη.
κέκληται  :  παρακείμενος  του  ρήματος   Καλέω- ῶ .  Παράβαλε    προσκεκλημένος


Ο Κώστας Μπαλάσκας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939. Σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μετεκπαιδεύτηκε στη Γαλλία, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Εργάστηκε στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και εξελέγη Σύμβουλος στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο. Διετέλεσε Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων. Μέλος της ομάδας που συνέταξε τα Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Γυμνασίου και Λυκείου. Δίδαξε λογοτεχνία σε Σχολές επιμόρφωσης φιλολόγων και διδάσκει στη Δραματική Σχολή Αθηνών. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: