Τρίτη, 10 Μαΐου 2011

Καλή Επιτυχία !










Καλή   επιτυχία ! 


Την  τετάρτη   δε  θα  δημοσιεύσουμε  κείμενο  σχετικό  με  κάποιο  θέμα  της  επικαιρότητας.  Θα  τηρήσουμε   σιγή  ασυρμάτου.  θα  αφήσουμε  τους  μαθητές,  τους  συναδέλφους  και  τους  γονείς  να  ξεκουραστούν.
Όσοι   θέλουν  να  χαλαρώσουν,  ας  διαβάσουν  το παρακάτω  κείμενο.  Το  υπογράφει  ένα  αστέρι.



                   Πρωταθλητισμός  στην μαθητεία  της  εξάντλησης!
                                                                         
                                                            Από τον  Ανδρέα Χωράκη   
 
( 1ο βραβείο  Διηγήματος  στον  12ο Πανελλήνιο  Μαθητικό  διαγωνισμό  Ποίησης  και  Διηγήματος )


Και αν η Ευρώπη θεωρεί πως η Ελλάδα είναι η χώρα της τεμπελιάς και του γλεντιού και πως οι Έλληνες είναι ένας αργόσχολος λαός, φαίνεται πως όσον αφορά τους μαθητές της έχει διαφορετική άποψη. Γιατί τα Ελληνόπουλα είναι αυτά που κουράζονται περισσότερο από κάθε άλλο παιδί στην Ευρώπη σύμφωνα με μια τελευταία έρευνα, και ας ωρύεται ένας γνωστός καθηγητής πανεπιστήμιου πως η παιδεία κατακτάται μόνο με παίδεμα και όχι με τρόπους ευρωπαϊκούς. Κακά τα ψέματα, οι Έλληνες έφηβοι είναι οι πιο καταπονημένοι στην Γηραιά Ήπειρο και αυτό επιβεβαιώνεται από μια τυπική μέρα στο σχολείο.



Δύσκολο το πρωινό ξύπνημα! Ειδικά όταν το μάθημα ξεκινά στις επτά και μισή!!! Την ώρα δηλαδή που σχεδόν όλο το δυτικό ημισφαίριο είναι στην αγκαλιά του Μορφέα!! Και για να αρχίσεις τη συγκεκριμένη ώρα, πρέπει να είσαι ξύπνιος από τις έξι και μισή.( Πέντε για τις κυρίες της παρέας, λόγω μαλλιού.) Και εκεί είναι που αρχίζουν τα προβλήματα. Τα ξυπνητήρια χτυπούν, οι γονείς ουρλιάζουν, μα ο μαθητής δεν σηκώνεται από το κρεβάτι, αφού διάβαζε μέχρι την ώρα που το Ant1Prime Series ξεκινά την προβολή του. Και όταν μετά από πολλά παρακάλια σε διάφορους τόνους σηκώνεται, τότε καταλαβαίνει πως δεν έχει χρόνο για τίποτα και τρέχει σαν παλαβός να προλάβει. Γι’ αυτό, έρχεται αντιμέτωπος με πολλά ενδυματολογικά ατυχήματα!!! Πίνει, λοιπόν, μια γουλιά γάλα(Καφές για τους μερακλήδες.), βάζει παπούτσια, ζώνεται το φορτίο- τσάντα και ετοιμάζεται για το σχολείο.


Σε λίγα λεπτά, ο μαθητής θα βρεθεί στη μεγάλη σχολική αυλή. Θα βρει τους φίλους για να συζητήσουν λιγάκι, μέχρι δηλαδή να εμφανιστεί ο κύριος Θ να τους μαζέψει για προσευχή, για να έχουν πάντα τη χάρη του Θεού, όπως συνηθίζει να λέει. Και αυτή η προσευχή είναι ένα άλλο βάσανο του Έλληνα έφηβου, που αναγκάζεται να ακούει υπέροχες ψαλμωδίες από άφωνες γοργόνες και να βρίσκεται υπό τη διαρκή παρακολούθηση του άγρυπνου ματιού του κυρίου Θ, ο οποίος τον κατσαδιάζει στην πρώτη ευκαιρία, ακόμα και αν χασμουριέται.



Και μόλις τελειώσει το μαρτύριο της εξύμνησης του Θεού, αρχίζει το μάθημα. Πρώτη ώρα, τι άλλο, από Αρχαία, για να μάθουν τα παιδιά σωστά τη νέα ελληνική. Κείμενα περνούν από τα χέρια του, Λυσίας, Δημοσθένης, Πλάτωνας και Αριστοτέλης.( Όλοι αυτοί οι Αρχαίοι δουλειά δεν είχαν, μόνο κείμενα ήξεραν να γράφουν!!!) Ο καθηγητής απαιτεί πλήρη σύνταξη και μετάφραση. Αρχίζει να ζητά από το κοινό του διάφορους όρους και άμοιρος ο μαθητής οφείλει να ξέρει δοτικές προσωπικές, δοτικές αντικειμενικές, επιρρηματικά κατηγορούμενα, υποθετικούς, παραθετικούς, αποδημητικούς, μαιευτική μέθοδο, σωκρατική απορία, τους διαλόγους του Πλάτωνα και αλλά τέτοια. Και αν τύχει και ξεχάσει κάτι από αυτά, μαύρο φίδι που τον έφαγε. Ο κύριος Χ θα ουρλιάξει, θα φωνάξει, θα τον προσβάλλει. Γι’ αυτό και διαβάζει αδιάκοπα για να τα θυμάται όλα. Ακόμα και στα διαλείμματα μέσα μένει, για να απομνημονεύσει όλες αυτές τις αρχαίες πληροφορίες.



Το μάθημα τελειώνει, ο κύριος Χ φεύγει και μπαίνει μέσα η κυρία Γ. Δεύτερη ώρα, λογοτεχνία. Καλώς ήρθες Παπαδιαμάντη!! Ζητά από τους μαθητές να ανοίξουν τα βιβλία, στο κείμενο. Εκεί απαιτείται από τον μαθητή να ανιχνεύσει τα βαθύτερα νοήματα του συγγραφέα και του ποιητή, που ανάθεμα και αν ο ίδιος ήξερε τι ήθελε να πει!!! Ο μαθητής, όμως, πρέπει να καταλαβαίνει ακόμα και αυτά που δεν μπορεί να εξηγήσει. Γι’ αυτό και έχει χρέος να τα μάθει, διαβάζοντας με τις ώρες τα βιογραφικά τους και τις σημειώσεις, μπας και αντιληφθεί τον τρόπο που εκείνοι προσέγγισαν την πραγματικότητα. Ευτυχώς, το κουδούνι χτυπά και ο μαθητής γλιτώνει από την φλυαρία της Κύριας Γ. Έλα, που ο κακομοίρης ο νέος, έχει εξαντληθεί από τις δυο πρώτες ώρες, και δεν μπορεί να συρθεί ως την πόρτα. Πέφτει, λοιπόν, στο θρανίο και κοιμάται κάνα εικοσάλεπτο.


Το κουδούνι ξαναχτυπά και όλοι γυρνούν στην τάξη. Τρίτη και τέταρτη ώρα γενική παιδεία. Πρώτα, ο μαθητής έρχεται αντιμέτωπος με το τέρας της Άλγεβρας. Η κυρία Μ, μπαίνει και αρχίζει. Πολυωνυμικές εξισώσεις, λογάριθμοι, τριγωνομετρία. Όλα αυτά φορτώνονται στο μυαλό του μαθητή, ο οποίος αναγκάζεται να τα βγάλει πέρα με πράξεις δύσκολων αριθμών. Ύστερα, η ώρα του Θεού. Μετά το χαρμόσυνο ξύπνημα, έρχεται η ώρα να εντρυφήσει στο λόγο του Θεού, από τον κύριο Θ. Εκείνος με αυστηρό ύφος τον εξετάζει εξονυχιστικά, κάνοντας τον να τρέμει. «Και τι γνωρίζεις για τον Παράδεισο;», «Ποιοι είναι οι πέντε στύλοι του Ισλάμ;», «Τι είναι το κάρμα;». Και τότε ο μαθητής πρέπει να ανακαλέσει όλες τις σημειώσεις του μαθήματος, στύβοντας το μυαλό του. Και αν δεν τα θυμηθεί, η φράση που ακούει είναι: «Θα μπορούσες και καλύτερα». Και ο μαθητής απογοητεύεται. Έπειτα, ο κύριος Θ συνεχίζει τη δική του φαμφαρολογία.



Και καθώς έρχεται το μεσημέρι, μπαίνει και η πέμπτη και η έκτη ώρα με Λατινικά. Η κυρία Ζ αρχίζει την σκληρή της εξέταση. Ρωτά την τάξη της για την πρώτη, την δεύτερη, την τρίτη , την τέταρτη και πάει λέγοντας , τα ρήματα όλων των συζυγιών και κείμενο από το ένα έως το είκοσι.



«Και για πες μου, λοιπόν, πως κλίνεται το legionibus, και πως κλίνεται το factus sum. Πες μου τους αρχικούς χρόνους του fero σε ενεργητική και μέση. Μετέφρασε μου το Hannibal, dux Carthaginiensis….», είναι τα λόγια της μόλις μπει μέσα. Και ο μαθητής πασχίζει να μην κάνει λάθος γιατί τον παραμείνει τιμωρία. Πέρα από τις είκοσι ασκήσεις και άλλες δέκα για να διαβάζει περισσότερο. Αυτή είναι η ετυμηγορία του δικαστηρίου.



Το τέλος της μέρα βρίσκει τον μαθητή να ακούει τον κύριο Ψ στην έκθεση να του λέει πως η θεματική περίοδος πρέπει να κλειδώνει στο περιεχόμενο της παραγράφου. Και ενώ αυτός ο κατά τα άλλα συμπαθέστατος κύριος συνεχίζει να φλυαρεί, ο μαθητής ετοιμάζεται να παραδώσει το πνεύμα του.



Έλα , όμως που αυτό δεν γίνεται, γιατί μετά το σχολείο πρέπει να τρέξει σφαίρα στο φροντιστήριο, να ακούσει και από εκεί τα «σχολιανά» του, να πάει σπίτι, να παραγγέλλει κάτι να φάει και να στρωθεί στο διάβασμα για την επομένη μέρα τόσο του σχολείου, όσο και της ελληνικής παραπαιδείας. Στα ενδιάμεσα διαλείμματα, θα μιλήσει με κάνα φίλο στο τηλέφωνο, θα δει γνωστούς στο facebook, θα πλυθεί και θα συνεχίσει το διάβασμα μέχρι να σημαίνει δώδεκα η καμπάνα της ενορίας.


Και κάπως έτσι περνούν δυο χρόνια της ζωής του Έλληνα νέου, ο οποίος αντί να δημιουργεί, κουράζεται αδίκως για ένα υποθηκευμένο μέλλον.

Δεν υπάρχουν σχόλια: